نفس هایم به قلم الهه محمدی
پارت صد و سی و ششم :
بالای سر تختی که مادرش خوابیده بود، ایستاد و داروهایش را پایین تخت گذاشت. پردهی آبی را کشید تا مادرش معذب نباشد. نگاهی به سِرم نیمهاش انداخت و گفت:
-قدر کیومرث رو الان باید بدونیم. خونه بود دو ساعت اینجا نمیموندیم.
مادر با صدای گرفتهاش گفت:
-الانم الاف نشدیم مادر. خدا رو شکر امشب رویا کشیک بود. پابهپای من اومد تا اینجا. سرمم خودش برام زد.
-منظورم اینه تو خونه راحتر بودی

لطفا صبر کنید...

میم
1چه عجب پدرش یبار طرف آرش رو گرفت ،آرش و پردیس رو پژمان بدبخت کرد ،اونکه برادر بود حالا نوبت مادر رویاست 😠